ลองคิดดูสิครับว่า ถ้าเราขนของทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งทรัพยากร เครื่องมือก่อสร้าง หรือแม้แต่ตัวมนุษย์เอง ขึ้นไปเริ่มอาณานิคมบนดาวอังคาร เราจะต้องเดินทางกันกี่รอบ เปลืองงบประมาณและเวลาไปเท่าไหร่ นักวิทยาศาสตร์จึงตัดสินใจลองคิดหาวิธีสร้างก้อนอิฐจากตัวอย่างดินดาวอังคารที่เก็บมาได้ ซึ่งตอนแรกได้ทดลองนำส่วนประกอบเคมีต่างๆผสมปนเปเข้าด้วยกัน แต่ก็ไม่ได้คุณภาพตามที่ต้องการเสียที จนกระทั่งรองใช้แค่แรงดันบีบอัดเท่านั้นแหละ สำเร็จเฉยเลย!

โครงการดังกล่าวนี้ได้รับการสนับสนุนจากนาซ่า ร่วมกับทีมวิศวกรจาก UC San Diego ในการดำเนินการวิจัยในภารกิจส่งมนุษย์ไปยังดาวอังคารให้ได้ภายในปี 2033 (ทรัมป์ออกปากเองเลยว่าสหรัฐจะต้องเป็นชาติแรกที่ย้ายขึ้นไปอยู่ได้)

การค้นพบครั้งนี้เกิดขึ้นด้วยความบังเอิญ ในระหว่างการทดลองที่ห้องปฏิบัติการในมหาวิทยาลัย ทีมวิศวกรลองพยายามลดปริมาณโพลิเมอร์ที่ใช้เป็นส่วนประกอบในการสร้างอิฐลงเรื่อยๆ จนในที่สุดพวกเขาค้นพบว่าไม่จำเป็นต้องใช้สารประกอบอื่นๆในการสร้างอิฐ นอกจากใช้เพียงแต่แรงดันเท่านั้น

 

 

ภายใต้แรงอัดความดันสูง เหล็กออกไซด์ภายในดินของดาวอังคารจะทำหน้าที่เป็นสารยึดเกาะ และเปลี่ยนให้ก้อนดินดังกล่าวมีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น ซึ่งจากการทดสอบในห้องปฏิบัติการ พวกเขาพบว่าอิฐจากดาวอังคารเหล่านี้นั้นแข็งแกร่งกว่าคอนกรีตเสริมเหล็กเสียอีก จึงทำให้ขณะนี้ทางทีมกำลังทดลองผลิตอิฐในหลากหลายรูปแบบ และขนาดเพื่อเอื้อประโยชน์ต่อการใช้งานจริง

ถ้าไม่มีอะไรเซอร์ไพร์ ในอีก 15 ปีข้างหน้า ทางทีมคิดว่า เป็นเวลามากพอที่จะพัฒนาวัสดุให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นกว่านี้หลายเท่า

อีลอน มัสก์ เคยให้เหตุผลไว้ว่า ทำไมเราถึงควรส่งมนุษย์ไปตั้งถิ่นฐานบนดาวอังคาร – “โลกเป็นเหมือนฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่ ขณะที่เผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตบนโลกเปรียบเสมือนไฟล์เอกสารที่บรรจุอยู่ในฮาร์ดดิสก์ เมื่อฮาร์ดดิสก์เสียหาย ทางเดียวที่จะเก็บไฟล์ข้อมูลไว้ได้ คือการย้ายไปสู่ฮาร์ดดิสก์ตัวใหม่ เป็นเหตุผลที่ทำให้ ต้องพัฒนาโครงการ SpaceX เพื่อจะได้ขนส่งมนุษย์ไปเหยียบพื้นผิวดาวอังคารได้ทีละมากๆ และหวังจะสร้างอาณานิคมใหม่บนดาวอังคาร”

น่าเสียดายที่คนไทยเรามีโอกาสน้อยมากที่จะได้ขึ้นไปอยู่บนดาวอังคาร เนื่องจากรัฐบาลไม่มีนโยบายสนับสนุนอุตสาหกรรมอวกาศในประเทศ อีกทั้งสภาพเศรษฐกิจและสังคมที่ไม่เอื้อต่อการสร้างนวัตกรรมใหม่ๆ ซึ่งวิศวกรไทยไม่ได้เก่งน้อยกว่าวิศวกรชาติอื่นๆ แต่ที่ผ่านมาพวกเขาเหล่านี้ไม่ได้รับการพัฒนาศักยภาพอย่างเต็มที่ และแน่นอนจำนวนเงินก็สำคัญ

 

 

Fact – ดาวอังคารอยู่ห่างจากโลก 250 ล้านไมล์ เราต้องใช้เวลา 8 เดือน ในการเดินทาง ซึ่งคือ 240 วัน และจะเป็นเช่นนั้นได้ก็ต่อเมื่อ เราปล่อยยานในวันที่เฉพาะเจาะจงมากๆ ซึ่งจะมีเพียงหนึ่งครั้งในทุก 2 ปี เพราะคือช่วงเวลาที่ดาวอังคารและโลก อยู่ในตำแหน่งตรงกัน ซึ่งเป็นระยะทางที่สั้นที่สุด

Fact2 – โลกเคยผ่านความเสียหายอย่างหนักหน่วงมาแล้ว 5 ครั้ง อ้างอิงตามทฤษฎีการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่

source

ผมไม่ได้เป็นนักเขียน ผมเป็นนักเล่า แต่ผมมักจะเล่า โดยใช้การเขียน