ไดร์วูล์ฟ (Direwolf) หรือ หมาป่าโลกันต์ คือหมาป่าสายพันธุ์โบราณของโลก ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปแล้ว พวกมันมีชีวิตอยู่ใยุคน้ำแข็งระหว่าง 125,000 – 10,000 ปีก่อน เคียงคู่กับ แมมมอธขนดก และเสือเขี้ยวดาบ โครงกระดูกของพวกมันถูกขุดพบทางตอนใต้ของเมืองอัลเบอร์ต้าร์ ประเทศแคนาดา พวกมันมีน้ำหนักเฉลี่ยอยู่ที่ 77 กิโลกรัม แต่เคยมีการค้นพบโครงกระดูกขนาดใหญ่ที่สุดที่คาดว่าพวกน่าจะมีน้ำหนักถึง 113 กิโลกรัม (ตัวใหญ่เหมือนในซีรีย์เลยหล่ะ)

พวกมันเป็นหนึ่งในสัตว์ไม่กี่ชนิดที่ทรงพลังพอจะฆ่าเสือเขี้ยวดาบได้ กรามของมันมีแรงกัดถึง 1100 PSI (ปอนด์ต่อตารางนิ้ว) ทำให้สามารถกัดขยี้กระดูกของไบซันร่างยักษ์ได้ในทีเดียว

มันคือบรรพบุรุษ์ของ สุนัขป่าสายพันธุ์ Canis Dirus ที่มีสัตว์ร่วมตระกูลเช่น หมาจิ้งจอก หมาใน ไคโยตี ไฮยีน่าและดิงโก จัดอยู่ในสัตว์ประเภทกินเนื้อที่มีนิสัยค่อนข้างดุร้าย ปราดเปรียว เฉลียวฉลาด มีการออกล่าเป็นทีม มีความอดทนรวมทั้งมีความกล้าหาญและความสามารถในการต่อสู้อย่างดีเยี่ยม

แต่ความทรงพลังนี้ก็กลับทำให้พวกมันสูญพันธุ์ นักวิจัยเชื่อว่า แม้พวกมันจะมีพละกำลังมหาศาล แต่กลับพ่ายแพ้ ในสงครามแย่งชิงอาหาร เพราะสัตว์ขนาดใหญ่ที่เคยเป็นอาหารอันโอชะของมันลดจำนวนลงอย่างรวดเร็วจากการเปลี่ยนแปลงทางสภาพภูมิอากาศ ผนวกกับไหวพริบของมนุษย์ที่เป็นนักล่าหน้าใหม่ที่เบียดเบียนแหล่งอาหารของพวกมัน

 

 

เข้าเรื่องซีรีย์ GOT (Game of Throne) ไดร์วูฟเป็นสัญลักษณ์ประจำตระกูลสตาร์ค ตระกูลที่ปกครองแดนเหนือ ธีออน เกรย์จอย เคยกล่าวว่า “ไม่มีใครเคยเห็นหมาป่าโลกันตร์นอกกำแพงอีกแล้วกว่า 200 ปี” จนกระทั่ง จอน สโนว ได้ไปพบเข้าซึ่งลูกหลานสตาร์คก็ได้นำมันมาเลี้ยงทั้ง 6 ตัว (แตกต่างกับความเป็นจริงมาก เพราะพวกมันโคตรจะว่านอนสอนง่ายเลย)

โดยในซีรียส์นั้น หมาป่าโลกันตร์ไม่ได้เอาหมาป่าจริงๆ มาแต่อย่างใดแต่ใช้น้องหมาสายพันธุ์ นอร์ธเทิร์น อินูอิต ด็อก (Northern Inuit Dog) บวกกับเอฟเฟคท์อีกนิดหน่อยให้ดูน่าเกรงขาม เกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่างเยอรมัน เชฟเฟิร์ด ไซบีเรียน กับ ฮัสกี้

Fact – สัตว์ที่มีแรงกัดเยอะที่สุดในโลกคือ จระเข้ 3,700 psi กัดทีเดียวร่างของสิ่งมีชีวิตขาดสองท่อนได้
Fact2 – หมาป่าสีเทา (Grey wolf) มีลักษณะคล้ายกับ ไดร์วูล์ฟ แตกต่างตรงที่ขนาดตัวจะเล็กลงมาเกือบครึ่ง แต่ความดุร้ายยังมีเหมือนกันและปัจจุบันยังไม่สูญพันธุ์

source

ผมไม่ได้เป็นนักเขียน ผมเป็นนักเล่า แต่ผมมักจะเล่า โดยใช้การเขียน