Gigantophis garstini งูยักษ์โบราณที่เคยมีชีวิตอยู่เมื่อประมาณ 40-35 ล้านปี ในช่วงปลายยุค Eocene เป็นงูสายพันธุ์สมัยใหม่ที่มีขนาดใหญ่มาก ประมาณ 9.3 – 10.7 เมตร น้ำหนักราว 455 กิโลกรัม ถูกค้นพบในปี พ.ศ.2444 จากฟอสซิลที่พบในอัลฟายัมอียิปต์ตะวันออก ขนาดของมันใหญ่โตมาก และจากขนาดตัวที่ใหญ่มหึมานี้ทำให้มันสามารถทำลายซากรถเก่าที่กองทิ้งไว้ได้อย่างสบายๆ

 

 

และในปี พ.ศ.2504 ก็มีการค้นพบซากของ Gigantophis อีกครั้งที่ลิเบียซึ่งอยู่ห่างจากพื้นที่ก่อนหน้านี้ประมาณ 1500 กม. หลังจากนั้นก็มีการค้นพบ ในปี พ.ศ.2557 ที่ปากีสถาน ชี้ให้เห็นว่าการแพร่กระจายของสายพันธุ์เหล่านี้ขยายออกไปจากแอฟริกาตะวันออกกลางไปจนถึงเอเชียใต้

 

 

งูยักษณ์โบราณสายพันธุ์นี้ มักล่าเหยื่อประเภทสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือสัตว์อื่นตามแต่เวลาและโอกาส โดยการพันตัวไปรอบตัวเหยื่อ ค่อยๆรัดจนกว่าเหยื่อจะสลบหรือตาย จากนั้นก็ใช้กรามกว้างๆค่อยเขมือบตั้งแต่หัวจรดหางกลืนกินไปจนหมด

แต่งูชนิดนี้ มีความคล้ายคลึงกับงูยักษ์โบอา ที่มี อายุกว่า 60 ล้านปี ซึ่งถูกค้นพบในเหมืองแร่ถ่านโคล ที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของโคลัมเบีย โดยวัดขนาดของซากได้ความยาวถึง 42 ฟุต หรือ 13 เมตร น้ำหนักกว่า 1,200 กิโลกรัม หรือขนาดยาวกว่ารถบัส และหนักกว่ารถยนต์ โดยได้รับการขนานนามว่า “Titanoboa cerrejonesis”

ผมไม่ได้เป็นนักเขียน ผมเป็นนักเล่า แต่ผมมักจะเล่า โดยใช้การเขียน