ปรากฏการณ์ “ราชาหนู” หรือ “พญามุสิก” (Rat King) คือปรากฏการณ์ที่หนูเป็นๆกลุ่มหนึ่ง ขนาดเท่าๆกัน วัยไล่เเรี่ยกัน มีส่วนหางเชื่อมติดกัน เชื่อกันว่าหนูเหล่านี้ดำรงชีวิตอยู่โดยมีหางติดกันอย่างนั้น ในช่วง ค.ศ. 1562 – 1963 ได้เกิดขึ้น 57 ครั้ง ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในเยอรมัน ซึ่งทุกรายเป็นหนูสีดำ จำนวนหนูในแต่ละกระจุกนั้น มีระหว่าง 5 ถึง 12 ตัว

มีการพบราชาหนูครั้งแรกที่เยอรมันเมื่อประมาณ 500 ปีที่แล้ว ตามบันทึกบอกว่ามีหนูกว่า 60 ตัวที่หางพันกันอยู่อย่างนั้นแหละ (แต่หลักฐานราชาหนูที่ค้นพบของจริงมีอยู่ 32 ตัว) และตามความเชื่อของคนโบราณ เชื่อว่า เมื่อใดที่ผู้คนพบเห็นปรากฏการณ์นี้จะเป็นการทำนายคร่าวๆว่า “จะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นในไม่ช้า” เช่นเหตุการณ์โรคระบาดอหิวาของยุโรป และ สงครามโลก

 

 

แม้จะยังไม่มีคำตอบที่แน่ชัดของการเกิด ปรากฏการณ์ลึกลับนี้ แต่นักวิจัยก็ได้ตั้งข้อสันนิษฐานเอาไว้ว่า ราชาหนูเกิดขึ้นจาก ความหนาว และ สายพันธุ์

  • ความหนาว – พวกหนูมักจะกอดกันเพื่อสร้างความอบอุ่นซึ่งกันและกันตอนนอนหลับ นั่นจึงทำให้หางของพวกมันวางทับซ้อนกัน และในขณะที่นอนพวกมันก็ไม่รู้ตัวเลยว่า วัสดุธรรมชาติ เช่น ยางไม้ เลือด อาหาร อุจจาระ กำลังทำหน้าที่เป็นกาวที่คอยยึดติดหางต่างๆเอาไว้ด้วยกัน และพอพวกมันตื่นทุกคนก็ยิ่งตกใจในความเหนียวเหนอะหน่ะ รีบเร่งจะปลดปล่อยตัวเองออกไป นั่นจึงทำให้หางที่ยิ่งแน่นอยู่แล้วยิ่งขมวดกันกลายเป็นปมเข้าไปอีก สุดท้ายด้วยวันเวลา และสรีระทางร่างกายก็ทำให้มันต้องจำใจใช้ชีวิตอยู่แบบนั้น…
  • สายพันธุ์ – ราชาหนูส่วนใหญ่ที่พบนั้นเป็น “หนูดำ” (สำหรับข้อสันนิษฐานนี้ข้อมูลจะน้อย) แต่นักวิจัยก็เชื่อว่า สายพันธุ์ มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างแน่นอนเพราะ มีรายงานการพบราชาหนูน้อยลงเมื่อหนูสีน้ำตาลได้เข้าแพร่พันธุ์แทนหนูดำ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยครั้งล่าสุดนั้นมีชาวนาพบในประเทศเอสโตเนียเมื่อวันที่ 16 มกราคม 2005 (หนูสีน้ำตาล เป็นหนูที่มีหางสั้น หางหนา และหางมีความยืดหยุ่นสูง)

พวกหนูไม่ได้เป็นสัตว์ประเภทเดียว ที่หางอาจจะพันกันจนกลายเป็นราชาหนู เพราะในปี 2013 มีการค้นพบกระรอก 6 ตัว หางพันติดกันอยู่ในโพรงไม้สนกลายเป็น “ราชากระรอก” (Squirrel King) โชคดีที่มีคนมาส่งเร็วหางจึงไม่ถูกตัดทิ้งแต่อยางใด และได้ป้อนยาปฏิชีวนะพรัอมกับดูแลอาการให้หายดีก่อนปล่อยกลับคืนสู่ธรรมชาติ

source

ผมไม่ได้เป็นนักเขียน ผมเป็นนักเล่า แต่ผมมักจะเล่า โดยใช้การเขียน

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Post comment