ขยะอวกาศสะสมอยู่ในอวกาศตลอดเวลา 50 ปี แห่งการปฏิบัติงานในอวกาศของมนุษย์ นักวิทยาศาสตร์ประเมินว่า ขยะในอวกาศมีน้ำหนักราว 7,500 ตัน และกำลังเพิ่มขึ้นถึงจุดวิกฤต มากกว่า 100 ล้านชิ้นซึ่งรวมทั้งอุปกรณ์ เครื่องไม้เครื่องมือ และชิ้นส่วนจรวดที่ไม่ใช้แล้วล่องลอยอยู่ในวงโคจร โดยแต่ละชิ้นเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 28,000 กม.ต่อ ชม. (เร็วยิ่งกว่ากระสุนจากปืนไรเฟิล)

ซึ่งจะสร้างความเสียหายแก่ดาวเทียมดวงใหม่ๆ หรือยานอวกาศที่ปล่อยออกสู่นอกโลก เพราะขยะอวกาศเวลาชนกันมันไม่ได้จบแค่นั้น แต่มันจะสร้างขยะอวกาศชิ้นอื่น ๆ อีกเป็นปฏิกริยาลูกโซ่ที่น่ากลัวพอ ๆ กับการแพร่กระจายของเชื้อไวรัสเลยทีเดียว เหมือนในหนังเรื่อง Gravity

ขยะอวกาศกว่าครึ่งของทุกวันนี้คือชิ้นส่วนที่เกิดจากเหตุการณ์ใหญ่ 2 ครั้ง

  1. ปี 2007 จีนยิงขีปนาวุธทำลายดาวเทียมของตนเอง
  2. ปี 2009 ดาวเทียมสื่อสารสหรัฐฯชนเข้ากับดาวเทียมตรวจสภาพอากาศของรัสเซีย เศษขยะอวกาศจากเหตุการณ์นี้ยังไปสถานีอวกาศนานาชาติเมื่อปี 2015

 

 

ทำให้บริษัท Airbus ได้คิดค้นเครื่องมือช่วยการเก็บขยะอวกาศคือ “ฉมวก” ที่มีความยาวประมาณ 1.5 เมตร น้ำหนัก 2.2 กิโลกรัม สามารถยิงไปยังขยะที่ลอยอยู่รอบโลกและดึงกลับมาไว้ในตาข่าย โดยฉมวกดังกล่าวจะติดตั้งไว้กับดาวเทียม RemoveDEBRIS (รีมูฟ เดอบริส) และดาวเทียมนี้จะทำงานร่วมกับสถานีอวกาศนานาชาติด้วย

สำหรับขยะอวกาศขนาดเล็ก ทางโครงการจะใช้ “แห” ในการกวาดล้าง ซึ่งทั้งฉมวกและแหต่างก็ถือเป็นวิธีการตรงไปตรงมากว่าแขนกลและเลเซอร์และน่าจะได้ผลกว่ามาก

 

 

ยาน RemoveDEBRIS นี้พัฒนาโดย Surrey Space Centre ของอังกฤษ และมีความร่วมมือในการสร้างอุปกรณ์ต่างๆ กับอีกหลายบริษัทชั้นนำด้านอวกาศ เช่น Airbus, CSEM, Innovative solutions in space และมันจะเป็นยานอวกาศที่ลำใหญ่ที่สุดที่จะมีการปล่อยจากสถานีอวกาศนานาชาติ

และอีกหนึ่งความพิเศาของยานลำนี้คือ ขณะที่ยานอวกาศลดระดับสู่โลก มันจะปล่อยใบเรือขนาด 10 ตารางเมตร ซึ่งจะช่วยชะลอความเร็วของยานทำให้มั่นใจว่ายานจะถูกเผาไหม้ขณะที่เข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลก ภารกิจนี้ใช้งบไปทั้งหมด 700 ล้านบาท “มันคือความรับผิดชอบของเราในการสร้างความมั่นใจว่า เราไม่ได้สร้างขยะในอวกาศเพิ่มขึ้นและหาหนทางต่าง ๆ ทั้งการกำจัดขยะเหล่านั้นเมื่อเลิกใช้งาน หรือบรรเทาปัญหาที่เกิดขึ้น” – พอยต์เทอร์ หนึ่งในทีมวิศวกรผู้สร้างยานลำนี้ กล่าว

source

ผมไม่ได้เป็นนักเขียน ผมเป็นนักเล่า แต่ผมมักจะเล่า โดยใช้การเขียน

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Post comment