(เก่งจุง) ลิงมาโมเสท สามารถเรียนรู้และพูด “สำเนียงต่างถิ่นได้” เมื่อต้องย้ายไปที่ใหม่

(งานวิจัยชิ้นนี้ได้รับการเผยแพร่เป็น Paper เมื่อปี 2019) โดยระบุว่า ลิงมาโมเสท (Marmoset) สามารถปรับภาษาของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว เมื่อพวกมันต้องย้ายไปอาศัย ณ อาณาเขตแห่งใหม่ ซึ่งพวกมันใช้เวลาเรียนรู้ในการเปลี่ยนสำเนียงเสียงของตัวเองได้ในเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น

นักวิทยาศาสตร์จาก University of Zurich อธิบายว่า การปรับเปลี่ยนสำเนียงภาษาที่ลิงมาโมเสททำนี้ เป็นวิธีส่งสัญญาณเพื่อแสดงความสนใจไปยังลิงกลุ่มใหม่ เพื่อช่วยเพิ่มโอกาสพบคู่รักให้พวกมัน ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่มนุษย์มักจะทำเวลาย้ายที่อยู่อาศัย หรือต้องการความสนใจจากบุคคลที่แตกต่างจากตนเอง

เพราะลิงมาโมเสทมีความจำเป็นที่จะต้องออกลูกออกหลานเพื่อให้มาช่วยดูแลสังคมของฝูง จึงทำให้พวกมันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องพัฒนาทักษะทางด้านภาษาของตนเอง เพื่อหาคู่มาสืบพันธุ์ช่วยขยายเผ่าพันธุ์อยู่เสมอ

ปิ๊กมี่ มาร์โมเสท

ในการวิจัย นักวิทยาศาสตร์ได้ทำการวิเคราะห์เสียงร้องของลิงมาโมเสทหลายฝูง (สมาชิกฝูงละ 3-5 ตัว) โดยทำการเก็บข้อมูลเสียงทั้งก่อนและหลัง ที่พวกมันจะย้ายไปอยู่อาณาเขตใหม่ จนพบว่า ลิงมาโมเสทที่เป็นเชลยในฝูงใหม่นั้น ในช่วงแรกลิงเจ้าถิ่นและลิงเชลยจะไม่มีการติดต่อกันโดยตรง แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่สัปดาห์เสียงของพวกมันจะเปลี่ยนไปและสนิทกันเหมือนไม่เคยมีการแบ่งแยกเกิดขึ้นมาก่อน

“มันค่อนข้างเหมือนกับสิ่งที่มนุษย์เราเรียกว่า ‘สำเนียง’ (accents) เสียงของพวกมันเป็นเสียงที่สูง ฉะนั้นสำหรับหูของมนุษย์มันยากที่จะได้ยินความแตกต่างเหล่านี้ แต่เราสามารถใช้การวิเคราะห์จากเสียงที่เราได้อัดมา เพื่อค้นหาการร้องเรียกที่แตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ได้” – ดร.จูดิธ เบอร์คาร์ท กล่าว

จากประโยคข้างต้น หมายความว่า นักวิทยาศาสตร์ยืนยันแล้วว่าสำเนียงการร้องของลิงมาโมเสทในแต่ละพื้นที่มีความแตกต่างกันแน่นอน แต่พวกเขาไม่รู้จริง ๆ ว่าเพราะอะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้แตกต่าง ซึ่งอาจเป็นเพราะปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม ? หรือลิงแต่ละฝูงมีการสอนเอาชีวิตรอดที่แตกต่างกัน ? ซึ่งนี่คือคำถามสำคัญที่นักวิจัยกลุ่มเดิมกำลังหาคำตอบกันอยู่ครับ เพราะนี่อาจเป็นระบบจำลองสำคัญ ที่ทำให้เรารู้ถึงต้นกำเนิดของภาษาแรกบนโลกเลยก็เป็นได้ครับผม

Fact แม้ว่าลิงมาโมเสท จะเป็นลิงที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก สูงเฉลี่ย 188 มิลลิเมตร  หนักเพียง 5-7 ขีด แต่นักวิจัยก็มักใช้ลิงชนิดนี้ในงานวิจัยเกี่ยวกับอายุและโรคเจ็บไข้ของมนุษย์ เช่น ระบบโลหิตวิทยา (Hematology) หรือ เวชศาสตร์ชะลอวัย (Regenerative medicine)

เนื่องจากก่อนหน้านี้เคยมีการค้นพบว่า โรคและแบคทีเรียบางชนิดของมนุษย์สามารถติดต่อสู่ลิงมาโมเสทได้ เช่น ไวรัสตับอักเสบเอ (Hepatitis A virus) , ไวรัสไข้หวัดใหญ่ (Influenza virus) หรือแม้กระทั่ง แบคทีเรียแกรมลบ (EPEC) ที่ทำให้ทั้งมนุษย์และลิงชนิดนี้ป่วยเป็นโรคท้องร่วงจากอาการอาหารเป็นพิษได้