ชายคนนี้ช่วยชีวิตจระเข้ใกล้ตายไว้เมื่อ 20 ปีก่อน-จนซี้กันมาก (ว่ายน้ำเล่นกันทุกวัน)

กิลแบร์โต เชดเดน ชาวประมงจากคอสตาริกาผู้นี้-เลี้ยง “จระเข้” ไว้เป็นเพื่อนมานานกว่า 20 ปี เขาคอยให้ทั้งอาหาร แถมยังมอบความรักแบบที่มนุษย์เราทำกัน ซึ่งนั่นก็ได้สร้างความประหลาดใจให้กับคนจำนวนไม่น้อยว่า จระเข้เนี่ยนะ จะเชื่องได้จริงหรือ ?

โดยมิตรภาพอันน่าอัศจรรย์ของทั้งคู่นั้นเกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1989 ขณะกำลังเตรียมจะแล่นเรือบริเวณริมฝั่งแม่น้ำ Reventazón จู่ ๆ เชดเดนก็เหลือบไปเห็นร่างอันร่อแร่ของจระเข้หนุ่มที่หนักประมาณ 700 กก. ยาว 5 เมตร นอนซมอยู่ ซึ่งผลการประเมินเบื้องต้นพบว่า จระเข้ดังกล่าวถูก “ยิง” เข้าที่ตาข้างซ้ายผ่านสมองเข้าไป โดยฝีมือของเกษตรกรที่โกรธจัดเพราะจระเข้ตัวนี้มาแอบกินวัวของเขา

แน่นอนว่าในสถานการณ์นั้น เชดเดนไม่รอช้าที่จะพาเจ้าจระเข้เคราะห์ร้ายกลับบ้านไปด้วย โดยหวังว่าอย่างน้อยจะทำให้มันกลับมามีชีวิตปกติอีกครั้ง ซึ่งในทุก ๆ สัปดาห์เขาต้องเตรียมเนื้อไก่และปลากว่า 30 กก. เพื่อดูแลจระเข้ตัวนี้ โดยในช่วงแรกมันแทบไม่ยอมกินอาหารเลย ด้วยเหตุนี้ เชดเดนถึงขนาดจำลองวิธีการกินและเคี้ยวให้มันดู ยิ่งไปกว่านั้นเขายังคอยกอด จูบ และลูบไปตามผิวหนังของจระเข้เพื่อมอบความรักให้กับมัน โดยเขากล่าวว่า “จระเข้ก็เป็นสัตว์ที่ต้องการความรักเหมือนกัน เพราะฉะนั้นถ้าผมปรารถนาให้มันมีชีวิตอยู่ ผมก็จะมอบความรักให้กับมัน”

ซึ่งหลังจากนั้น 6 เดือน เมื่อจระเข้หนุ่มกลับมามีร่างกายที่แข็งแรง เชดเดนก็พามันไปปล่อยที่แม่น้ำใกล้ ๆ เพื่อให้สัตว์ได้กลับไปใช้ชีวิตในป่า แต่ทว่า จระเข้ตัวนี้กลับโผล่มาหาเชดเดนอีกครั้งในเช้าวันถัดมา นั่นทำให้เชดเดนตัดสินใจจะเลี้ยงมันไว้พร้อมกับตั้งชื่อให้มันว่า “โปโช่” (Pocho) โดยเจ้าโปโช่จะอาศัยอยู่ในบึงใกล้บ้านของเชดเดน แถมยังมีสถานะเป็นสมาชิกในครอบครัวด้วย (จนภรรยาคนแรกของเชดเดนต้องขอหย่า เพราะสามีไม่มีเวลาให้เธอเลย)

ทั้งนี้ เป็นเวลากว่า 2 ทศวรรษแล้วที่มิตรภาพของทั้งคู่ยังคงแนบแน่นเรื่อยมา โดยใน 10 ปีแรก เชดเดนจะคอยว่ายน้ำในตอนกลางคืน พร้อมทั้งมอบความรักและฝึกให้เจ้าโปโช่เป็นจระเข้ที่เชื่องให้ได้ กระทั่งใน 10 ปีต่อมา เชดเดนได้นำเรื่องราวของพวกเขามาจัดแสดงโชว์ในบ้านเกิด บริเวณทะเลสาบเทียมขนาด 100 ตร.ม จนมีนักท่องเที่ยวทั่วโลกมาชมกันอย่างต่อเนื่อง

พิธีศพของเจ้าโปโช่

โดยหลังจากที่เรื่องราวของพวกเขาถูกเผยแพร่ไปทั่วโลก ทำให้โรเจอร์ ฮอร์รอกส์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์จึงได้ ติดต่อขอนำเรื่องราวไปสร้างเป็นสารคดีเรื่อง “The Man Who Swims With Crocodiles” ซึ่งภายหลังโรเจอร์ได้แสดงข้อคิดเห็นว่า “เป็นไปได้ที่บาดแผลที่เจ้าจากกระสุนปืน น่าจะทำลายบางส่วนของสมองเจ้าโปโช่ จนทำให้มันขาดสัญชาตญาณนักล่าของมันเปลี่ยนไป”

อย่างไรก็ตาม เป็นที่น่าเศร้าที่เจ้าโปโช่ได้เสียชีวิตไปแล้วตั้งแต่ปี 2011 ด้วยสาเหตุตามธรรมชาติ ซึ่งได้มีการจัดพิธีศพให้กับมันเหมือนพิธีศพของมนุษย์ทั่วไป แถมยังมีผู้คนมาร่วมงานเป็นจำนวนมากด้วย โดยซากศพของมันยังถูกนำไปจัดแสดง ณ พิพิธภัณฑ์เมืองซิควาเรส ซึ่งการสูญเสียครั้งนี้ทำให้เชดเดนพยายามหาจระเข้ตัวใหม่ พร้อมกับตั้งชื่อให้มันว่า “โปโช่ ทู” (Pacho II) โดยหวังว่าจะทำให้มันเชื่องพอที่จะนำไปแสดงโชว์ได้ แม้ว่าหลาย ๆ คนจะเป็นกังวลว่า มิตรภาพและความรักที่เขาเคยได้รับจากจระเข้ผู้น่ารักตัวก่อน อาจไม่เกิดขึ้นอีกครั้งกับจระเข้ตัวใหม่ก็เป็นได้

เพิ่มเพื่อน