นาซ่าเคยส่ง “แมงกะพรุน” ออกนอกโลก 2 พันตัว แต่ขากลับดันเพิ่มเป็น 6 หมื่นตัวซะงั้น

เข้าเรื่อง : เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ.1991 นาซ่าได้ทำการทดลองส่งแมงกะพรุน จำนวน 2,478 ตัวขึ้นสู่อวกาศ ด้วยกระสวยอวกาศโคลอมเบีย โดยโครงการนี้ถูกตั้งชื่อว่า “The STS-40 Jellyfish Experiment” (และข้อมูลต่อไปนี้ปรากฏอยู่ในเอกสารของนาซ่า ชื่อว่า From Undersea to Outer Space ครับผม)

สายพันธุ์ที่นาซ่าเลือกใช้คือ แมงกะพรุนพระจันทร์ (moon jellyfish) เพราะมีขนาดตัวที่เล็กมาก ๆ นั่นเอง

เพื่อศึกษาผลกระทบ : ที่จะเป็นอย่างไรเมื่อสิ่งมีชีวิตที่มีความคล้ายคลึงมนุษย์อย่างแมงกะพรุน ต้องอาศัยอยู่ใน สภาวะเกือบไร้แรงโน้มถ่วงเป็นเวลานาน (Microgravit) เพราะข้อมูลที่ได้นั้นสามารถนำไปต่อยอดกับการส่งมนุษย์ไปยังอวกาศ รวมถึงการประเมินความเสี่ยงในกรณีที่มนุษย์อาจต้องคลอดลูกในอวกาศด้วย

สาเหตุที่ใช้แมงกะพรุนเป็นตัวทดลอง : เนื่องจากมันมีระบบรับรู้และควบคุมการทรงตัวต่อแรงโน้มถ่วง (gravity receptor) ที่คล้ายกับระบบของมนุษย์ นั่นคือ “Otolith” (โอโคลิทช์) อวัยวะชิ้นหนึ่งที่อยู่ภายในหูชั้นในของเรา ลักษณะเป็นผลึก มีหน้าที่ในการตอบรับการหมุนของศรีษะ และควบคุมการทรงตัว

ซึ่งในแมงกะพรุนก็มีอวัยวะที่ทำหน้าที่แบบนี้เช่นกัน นั่นคือ “Statolith” (สตาโทลิท) มีลักษณะเป็นเม็ดกลม ๆ ขนาดเล็กคล้ายผลึกคริสตัล ซึ่งเมื่อแมงกะพรุนเอียงตัว เจ้าอวัยวะที่คล้ายเม็ดจิ๋วนี้ ก็จะกลิ้งไปกองรวมกันตามแรงโน้มถ่วงด้านนั้น ๆ เพื่อช่วยพวกมันให้เคลื่อนที่ได้ถูกต้อง (ซึ่งคล้ายกับระบบอวัยวะของมนุษย์นั่นเอง)

ภาพแสดงอวัยวะที่เรายกตัวอย่างของแมงกะพรุน

และจากการทดลองที่ปล่อยให้พวกมันโคจรรอบโลก 9 วัน พบว่า แมงกะพรุนทุกตัวสูญเสียการการทรงตัว ไม่สามารถควบคุมทิศทางการว่ายน้ำในอวกาศได้ ซึ่งหลังจบภารกิจและนำพวกมันกลับมายังพื้นโลก พวกมันไม่สามารถว่ายน้ำได้ในทันที เนื่องจากระบบการทรงตัวผิดเพี้ยน แต่ก็ใช้เวลาในการปรับสภาพไม่นานก็สามารถกลับมาว่ายน้ำได้ตามปกติดังเดิม

ซึ่งกลายเป็นข้อสรุปเบื้องต้นว่า : หากมนุษย์ที่อาศัยอยู่บนอวกาศนาน ๆ และเมื่อกลับลงสู่โลกอาจสูญเสียการทรงตัวไปชั่วขณะ แต่ใช้เวลาไม่นานก็จะปรับตัวได้ และหากมนุษย์คลอดลูกในอวกาศ ก็อาจเป็นไปได้ว่าเด็กที่เกิดมานั้นจะเติบโตท่ามกลางสภาวะเกือบไร้แรงโน้มถ่วงได้เช่นกัน (ยืนยันจากจำนวนตัวเลข) เพราะขากลับพวกมันเพิ่มจาก 2 พันตัว กลายเป็น 60,000 ตัว ภายในเวลา 9 วันเท่านั้นเอง

ภาพขณะที่พวกมันเดินทางกลับมายังโลก จะเห็นว่า พวกมันสูญเสียการควบคุมทิศทาง ว่ายน้ำแทบไม่เป็น และที่จำนวนเพิ่มเกือบ 30 เท่า ก็เพราะนาซ่าส่งแต่ตัวที่เต็มวัยไปทั้งสิ้น

Fact – ในปี 1947 นาซ่าเคยส่ง “แมลงวัน” ออกไปนอกโลก เพื่อทดสอบหาผลกระทบที่เกิดจากรังสีคอสมิก (เพราะในอวกาศเต็มไปด้วยรังสีนี้) เนื่องจากพวกมันมีลักษณะทางพันธุกรรมคล้ายมนุษย์ และผลการทดสอบพบว่าแมลงวันตัวนั้นไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ จากรังสีดังกล่าว และมันก็มีชีวิตรอดได้บนอวกาศด้วย (ทั้งนี้ไม่ทราบว่ามันได้เดินทางกลับมายังโลกหรือไม่แต่อย่างใด)